DİYALEKTİK KOMEDYA

7/11/2009 - NO MOTTO


       Dil, Tarih ve Coğrafya. İnsanı ve toplumu anlamak için başvurulabilecek üç temel bilim dalı. 
      Bu üç önemli kavramı kendisine isim olarak almış bir fakülte. Ve her biri, insanda okuma-öğrenme aşkı uyandıran bölümler. Antropoloji, Arkeoloji, Felsefe, Sanat Tarihi, Sosyoloji, Psikoloji, Eski Çağ Dilleri ve Kültürleri... Sanki bütün sosyal bilim dallarının yan yana sergilendiği bir açık büfe. Gir bir uçtan içeri ve hepsinden doldur belleğine, doldurabildiğin kadar. Oku, incele, araştır, karşılaştır, düşün, sorgula, kıyasla, konuş, dinle, tartış, öğren. 
        Evet, öğrenmek. 
        Yemek, içmek, sevişmek kadar güzel bir insani ihtiyaç, öğrenmek. 
       İşte bu güzel fakültenin öğrencilerinden birkaç yüzü bağırıyorlardı hep bir ağızdan: “Ya Allah, Bismillah, Allahuekber...”  
       
Eskiden beri hiç sevmedim, her hangi bir amigonun yönlendirmesiyle üç dört kelimeyi bağıra çağıra söylemeyi. Bu yüzden, hiçbir fanatik slogan korosunda yerim olmadı. Bağırarak konuşmak, sesini yükseltmek, şiddet içeren sözlü mesajlar vermek, küfür etmek, hakaret etmek, sözle taciz etmek, tahrik etmek, alay etmek...
        Eğitim ve öğretimin bu tür yanlışlarımızı, ilkelliklerimizi gidermede  etkisi gittikçe azalıyor mu? İlköğretim, Ortaöğretim, Üniversite, Lisansüstü, Doktora...
      Felsefe, Sosyoloji, Psikoloji, Mühendislik, Tıp, Gazetecilik, Edebiyat, Mimarlık, Hukuk, İlahiyat...
       Devlet Adamı, Politikacı, Akademisyen, Köşe Yazarı, Entellektüel, Sanatçı...
      Eğitim ve öğretimin, mesleki birikimin sağladığı ünvanlar-makamlar gittikçe anlamsızlaşıyor mu? Gazete manşetlerinde, köşe yazılarında, televizyon ekranlarında fanatikçe atılan sloganların farkında mısınız? Yaşı kırkı, elliyi, altmışı geçmiş ve her biri toplumda isim yapmış onlarca insanın futbol holiganlarına dönüştüğünü görüyor musunuz? Nasıl bir yargısız infaz, acımasız linç, kin, nefret, intikam çabası; farklı düşüneni rezil etme, yok etme, silme, ezme gayreti var. Sadece son bir ayda atılan gazete manşetleri, yazı başlıkları bile ürkütücü boyutta. Tartışma ve atışmaların seviyesi, her an futbol maçlarındaki “oymalı-koymalı” sloganlara inebilecek kadar düştü. Taraf olmanın fanatikliği her geçen gün daha da artıyor.
        Düşünülecek, araştırılacak, sorgulanacak pek bir şeyimiz kalmadı artık. Kendimizce haklı düşüncelerimiz, dogmatikliğin zirvesinde inanç manzumeleri oldu. Doğrularımız, asla tartışılmaz. Farklılıklarımız çok keskin. Ortak paydalarımız ise bitmek üzere.
        Dil, Tarih ve Coğrafya. Birbirimizi anlamak ve  birlikte yaşamak  istiyorsak...

Dip Not : Motto, slogan kelimesinin batı dillerinde en çok kullanılan eş anlamlısı. İtalyanca kökenli.

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz!

2009-11-09 22:46:58 - Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi

Yazan: cananoz
87 yılında daha kapısından içeri girer girmez, keşke burası daha büyük bir kampüs olsaydı diye düşünmüştüm. Adeta bir renk cümbüşüydü. Bir çoğundan keyifle ders aldığım çeşit çeşit bölüm, türlü türlü insanlar tanımak keyifliydi. Ancak DTCF öğrencilerinin (belki de bana öyle geliyor) hep kırık bir tarafı vardı sanki. Örneğin ben, Psikoloji Bölümüne dandik bir puanla girmediğimi, 1. sınıfta okurken tekrar ÖSS-ÖYS'ye girip Basın Yayının Radyo-TV'sini kazanıp da gitmediğimi, söyleyip bölümümün ve fakültemin itibarını ispat etmeye çalışırdım(!) Sözün özü, biz Dil ve Tarih Coğrafyacılar ÖYS sınavında tercihlerimizin en başına yazdığımız sosyal bilimlere, ülkemizde teoride ve pratikte pek itibar edilmediğini daha o yıllarda görmüştük. Hep bir yanımız ezikti. Bu yazıya bizim Fakülteden daha iyi bir örnek olamazdı. Eline sağlık...
Cananoz
Bağlantı

2009-11-09 22:03:00 - Ortak Payda

Yazan: nihansum
Düşündüm de ortak payda da buluşabilmenin aslında eğitimle ya da sahip olunan meslek ya da etiketlerle çok da ilgisi yok. Bu biraz da insan doğasından kaynaklanan kişilik özellikleri ile açıklanabilir bir durum. Eğitim seviyesi arttıkça uzlaşma düzeyi de artar diyebilir miyiz? Sanmıyorum, bu pek doğru orantılı olamıyor malesef. Daha çok hoşgörü ve anlayış ve karşısındakinin düşüncelerinin de doğru olabiceğini kabullenerek egolardan biraz sıyrılma ile de ilintili. Her ne kadar ortak dilin, kültürün ve tarihin varlığı toplumsal uzlaşmada yadsınamazsa da yine de önce kendimize bir bakmalıyız diye düşünmekteyim.
Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->


Hakkımda

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv

Kategoriler




Paco De Lucia_Vicente Amigo Noa - Paco De Lucia Gazeteler
İngilizce sözlük
wikipedia

Birdeliningünlüğü
yemekhikayeleri


Google

Site Meter